امروز تولدمه...!!!

...

دارم آخرین رمق های پاییز را در قطره قطره چشمانم میچکانم ,

                 سلول به سلول زمین زرد بوستان را

           زیر پاهایم در مینوردم

                                                و از واژه واژه حرفهای غمزده اش می گذرم ...

خون زندگی حتی

                        در رگ حیات همین تک برگ خوشکیده هم جاریست...

ای کاش ما هم مثل درختها

    اگر زنگیمان را به دست  های غمزده پاییز داده بودیم ؛

              روح امید به بهاری شدن و از نو سبز شدن را از کف نمیدادیم....

کم شدم.....

آخر آتش زد دل دیوانه را ......

آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من .....

عشق من از من گذشتی خوش گذر بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن زه سر دیشب از کف رفت فردا را نگر

اخر این یک بار از من بشنو پند بر منو بر روزگارم دل نبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود ..... عشق دیرین گسسته تار و پود

گر چه آب رفته باز اید به رود ماهی بیچاره اما مرده بود...

بعد از این هم آشیانت هر کس است ....

بعد از این هم آشیانت هرکس است

باش با او یاد تو ما را بس است


---
پایین نوشت: متن بالا یک دکلمه خیلی زیباست که روی آهنگ از کرخه تا راین بوی

پیراهن یوسف خونده شده، فایل صوتیش رو پیدا کردم میذارم.

تو نمي‌داني وقتي به اين حقيقت يأس‌آور فكر مي‌كنم

 كه ستارگان ما در كهكشان سرنوشت

 آنقدر از هم دورند كه هرگز با هم جفت نخواهند شد،

                                                                     چقدر در عمق خود فرو مي‌روم

 روِياي سبز من،

                         مي‌دانم،

         شكوفه‌هاي انتظار من هرگز ميوه نخواهند داد

   اگر نهال سُستِ حضورت را بادهاي سهمگين جدايي براحتي از سرنوشت من ربود،

 خيالت چنان در ذهنم ريشه دوانده كه هيچ قدرتي توان بركندنش را ندارد.

                                                         فكر نكن كه از خيال من كوچ كرده‌اي.

نه،

      هرگز. تصوير تو اينجاست،

                                 در قلب من.

 من چنان حضورت را نفس مي‌كشم       كه گويي در هواي اتاقم جريان داري

و اين عطر خيال توست كه مرا مدهوش كرده.

 منِ تشنه،

 سراب آمدنت را خواب ديده‌ام و مي‌دانم كه بايد اينجا،

در قلب كوير جدايي،

                       آمدنت را به انتظار بنشينم.

باران حضورت را بر من بباران.

 خسته‌ام بس كه اين شبها به جاي تو،

                             مهتاب را در آغوش چشمانم گرفتم.

براي اين دستهاي يخزده،

 گرماي آفتاب چاره‌ساز نيست؛

                                     اين دستها بيقرارِ دستهاي تواَند.

در میان هلالی سرخ

                                               خورشید همان  دایره ای است که پایین  میره و روز ها بعد از تو

      از تو متولد میشوند .

بعد از تو مردمان به گامهایشان مطمئن ,

           هنوز کفش میخرند ,

                دعوا میکنند,

           میخندند ,

                                      بچه ها به مدرسه میروند

                     و آنجا تنها دغدغه کبری را می آموزند

 و می پندارند بدترین آتفاق خیس شدن کتاب فارسی است

        بعد از نبودن تو

        به سستی تارهای چسبناک زندگی پی برده ام 

              و بارو کرده ام  

 خوشبختی از جنس قطراتی است که در چاه های عمیق برق میزنند

                                   این سطل و طناب که میرود پایین همیشه معلق است

پس بر آن نباید دل خوش بود.

برایت از چه بنویسم ای بهترین,

                                                                                از حرفهای آبی, 

                            از کلمات به سبک بالی پروانه ها ,

                                                      از کودکی مانده در تنهایی خویش

یا از سپیده های پنهان در عمق دریاها ,

                      از روح ویران قاصدک ها ,

                                                                        یا کمی آنطرفتر ,

قلبهای پر از امید آدمها و یاس های روییده بر دیوارها...

خیلی ناراحت بود رفت پیش خدا و بهش گفت:

خدای مهربون مگه من کاره بدی انجام دادم یا اشتباهی مرتکب شدم

چرا میخوای منو از خودت دور کنی؟

من نمیتونم تو اون دنیا بدون مهربونی های تو زنده بمونم

خدا جواب داد:

من همیشه پیش تو هستم

هیچوقت تنهات نمیزارم

اونجا هم که میخوای بری یه فرشته برات میفرستم تا همیشه مواظب تو باشه  من عشقم به تو رو تو روح اون میدمم

اون همیشه پیش توی و عاشقانه  دوست داره

بچه گفت: خدای مهربون من اگه خواستم اونو صدا کنم چی باید بهش بگم؟

گفت: بهش بگو    مادر

مادرم دوست دارم

              روز مادر رو به همه مادر ها و مادر خودم تبریک میگم

انشا الله که همیشه سایشون بالای سرمون باشه

دلم یه چند وقتی بود خیلی بهم گیر می داد

                                   هی داد میزد

 و فریاد می کرد

 من هم اصلاً بهش گوش نمیدادم

                                              دیگه اعصابم رو خراب کرده بود ,

 دلم رو کذاشتم بیرون پنچره تا قشنگ خیس بشه

           که آب از لب و لوچش جاری بشه

                                              اینقدر نگه داشتم که سرما خورد

   یه جورایی بهم معصومانه نگاه کرد 

 این بار دیگه سوختم

                       خودم سوختم

 چون دلم بیرون بود

آوردمش تو خونه و گذاشتم زیر پتو

و ناز شو کشیدم

                    براش سوپ درست کردم

و تازه نشستم پای حرفاش و درد دلش ,

                 بیچاره دل ما آدمها

            که از دست خودمون هم دلگیره